Ik weet niet hoe jij er over denkt, maar ik ben ondertussen wel aardig crisis-moe. Je kan geen krant openslaan, geen journaal kijken, sommige mensen praten alleen maar over de crisis. Wat nou crisis?

De laatste dagen zijn er volop rellen in Engeland. En heeft de afwaardering van de kredietwaardigheid van de VS door S&P gezorgd voor een vrije val op de beurzen. Het begon allemaal ruim vier jaar geleden in de Verenigde Staten met de huizencrisis. Een aantal banken kwamen in de problemen doordat veel Amerikanen hun hypotheek niet meer konden betalen. Of moet ik zeggen dat het al op 11 september 2001 begon? Om een recessie te voorkomen heeft de Fed de rente fors verlaagd. Lenen werd een stuk makkelijker. Te makkelijk… Wat nou crisis?

En dan hebben we het Midden-Oosten nog niet gehad. Deze week weer tientallen doden in Syrië. Eerder was het al onrustig in landen als Libië, Algerije, Jemen en vooral Egypte. Daar ging het niet om een financiële crisis, maar waren het protesten tegen het (dictatoriale) bewind. Wat nou crisis?

Welke crisis?

Twee jaar geleden kocht ik een mooie woning in Vleuten, dichtbij mijn werk. Mijn toenmalige werk. De inkt van de handtekening op het koopcontract was nog niet droog, of ik werd ontslagen. Crisis? Welnee, kansen.

Al jaren was ik nog maar een stap verwijderd van een burn-out. Amper energie. De snooze-button van de wekker helemaal versleten. Geen voldoening uit mijn werk. Van alles moeten. Politiek gekonkel op het werk. Gelukkig was daar die crisis. Okee, de eerste weken waren geen pretje. Een nieuw huis en geen baan, wat nu? Tot het moment dat ik besloot voor mezelf te beginnen. Sinds 12 november 2009 sta ik officieel ingeschreven bij de KvK. Sindsdien heb ik een hoop bijzondere mensen ontmoet, heb ik mezelf beter leren kennen, weet ik wat mijn passie is en waar ik energie van krijg. Wellicht het belangrijkste van allemaal, de vrijheid om te doen wat je zelf wilt. Crisis? Welnee, kansen.

Kansen voor de toekomst

Het Chinese teken voor crisis bestaat uit twee woorden, gevaar en kans. Of het nou mijn eigen dieptepunt betreft, de economische crisis of de onrusten in Engeland of het Midden-Oosten, het biedt ook mogelijkheden. Wanneer de crisis het grootst is, is de innovatie nabij.

Onderzoeker Nikolai Kondratieff ontdekte dat de samenleving onderhevig is aan golfbewegingen van elk 50 jaar. Elke golf wordt veroorzaakt door een revolutionaire ontwikkeling die in de decennia daarna tal van innovaties met zich meebrengt. Vanaf 1770 zijn er vijf golven te onderscheiden: de industriële revolutie (vanaf 1770), het tijdperk van stoom en spoorwegen (1830), het tijdperk van staal en elektriciteit (1875), het tijdperk van olie en de auto (1920) en het informatietijdperk (1970).

Elke golf is op te delen in vier seizoenen: lente (inflatie), zomer (stagflatie), herfst (desinflatie) en winter (deflatie). Op dit moment bevinden we ons in de winter van het informatietijdperk. De meeste experts zijn van mening dat gezondheidszorg de zesde golf zal opstarten. Ik ga daar niet in mee. Kijkend naar al die crises draait het om een paar sleutelwoorden: verantwoordelijkheid, vertrouwen, vrijheid, verbinding en vrijgevigheid. De economie draait niet meer om schaarste, maar om overvloed. We leven in het tijdperk van sociale overwaarde, van delen. Van zingeving en relevantie.

Generatie G

Na de generaties X, Y en Z is het nu de beurt aan de generatie G. De G van genereus. Vrijgevend. In tegenstelling tot de G van hebzucht (engels: greed).

Of zoals Trendwatching het beschrijft:
“Captures the growing importance of ‘generosity’ as a leading societal and business mindset. As consumers are disgusted with greed and its current dire consequences for the economy—and while that same upheaval has them longing more than ever for institutions that care—the need for more generosity beautifully coincides with the ongoing (and pre-recession) emergence of an online-fueled culture of individuals who share, give, engage, create and collaborate in large numbers.

In fact, for many, sharing a passion and receiving recognition have replaced ‘taking’ as the new status symbol. Businesses should follow this societal/behavioral shift, however much it may oppose their decades-old devotion to me, myself and I.”

De behoefte aan vrijgevigheid valt perfect samen de verschijning van de (online) cultuur waarin individuen samen geven, delen, samenwerken en creëren. Het delen van een passie en het ontvangen van erkenning is het nieuwe statussymbool. Internet en social media zullen hier een centrale rol in spelen.

Wat vind jij? Zal de generatie G de zesde Kondratieff-golf aanzwengelen? Wordt het toch gezondheid, zoals de experts denken? Of wat anders? Laat hieronder jouw mening achter.

Dit artikel vormt de basis voor mijn boek ‘Samenwerken.nu’, wat in 2012 zal verschijnen. Wil je op de hoogte blijven van de vorderingen van dit boek, meld je dan aan voor de nieuwsbrief of abonneer je op de RSS-feed